تاریخچه خرما (شکلات طبیعت)

خرما در ایران باستان

تاریخچه خرما بیانگر این واقعیت است که این میوه یکی از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین خوراکی‌هایی است که انسان توانسته آن را شناسایی کند. برخی از منابع باستانی و کتب تاریخی بیانگر این است که حداقل سه هزار سال یا پنج هزارسال و برخی دیگر از اقوال گویای این هستند که این میوه هفت هزار سال قبل، از منابع تأمین نیازهای غذایی انسان بوده است.

تاریخچه خرما در جغرافیا و ادیان

در کتب مرجع تاریخی و منابع موثق از خاورمیانه و شمال آفریقا به عنوان خاستگاه اصلی کشت خرما در دنیا یاد کرده‌اند. اما برخی از همین منابع موثق این میوه را به هند غربی نسبت داده‌اند.

اما از نظر جغرافیایی کشورهایی که نزدیک به خط استوا با آب و هوای گرمسیری و مرطوب هستند از دیگر خاستگاه‌های خرما می‌باشند. از جمله آن‌ها می‌توان به ایران، عراق، عربستان، پاکستان، مصر و کشورهای حاشیه خلیج فارس اشاره نمود.

نکته مهم این است که این میوه همواره قوت غالب مردمان ساکن این مناطق از دنیا بوده است.

خرما یا همان شکلات طبیعت در فرهنگ‌ها و ادیان مختلف نمادی از زندگی، شادی، سربلندی، شادابی، ثروت، برکت، حیات و امیدواری بوده است. ردپای آن را در داستان‌ها، افسانه‌ها و حتی کتب مذهبی ادیان مختلف همانند قرآن، تورات و انجیل می‌توان مشاهده نمود.

تاریخچه خرما در چین باستان اما، این میوه را نماد خوشبختی و ثروت بیان کرده‌اند که از آن در جشن‌های مختلف مثل جشن ماه، جشن کشاورزان و میهمانی‌های سلطنتی خود برای تزیین میز غذاخوری خود استفاده میکردند.

خرما در ماه مبارک رمضان

خرما همواره در تاریخ اسلام به عنوان یک نماد بوده است. در مراسمات مذهبی مسلمانان در ماه مبارک رمضان این میوه لذیذ نقش ویژه‌ای داشته است. هرساله انبوه مسلمانان دنیا در این ماه از خرما به عنوان پذیرایی و طعام اصلی در وعده‌های افطار و سحر استفاده می‌نمایند. در قرآن آمده که بهتر است برای حفظ قوای بدن و مصارف دارویی از خرما استفاده شود.

 

خرما در ایران باستان

در ایران و در نوار جنوبی کشور این میوه گرمسیری در سطح بالایی از نخلستان‌های استان‌های کرمان، هرمزگان، خوزستان، بوشهر، فارس و سیستان و بلوچستان کشت می‌شود. همین ازدیاد تولید و فراوانی کشت در کشورمان باعث شده مورخان بر این عقیده باشند که واژه خرما ریشه و بنیان فارسی داشته و در تاریخچه خرما زمان هخامنشیان و ماقبل آن به خَرما معروف بوده است. از دیگر واژگان پارسی که برای این میوه‌ خوش طعم در دوران باستان استفاده میشده می‌توان به اَرما، هارما و آرما اشاره کرد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *